วันศุกร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2551
วันศุกร์แล้ว
เหงาเหมือนกันนะคิดถึงคนที่เคยร่มทกข์ร่วมสุขมาด้วยกันตั้ง 6-7 ปี แต่ตอนนี้เขามีความสุขมากกว่าเดิมแล้วสบายใจกว่าตอนที่อยู่กับเราด้วย เราดีใจที่เขามีความสุขแม้ว่าฉันจะทุกข์ใจน้อยใจเศร้าใจแค่ไหนฉันเป็นคนเดียวที่ต้องยอมรับมันทั้งหมด จะให้ฉันไปมีใครใหม่หรือไปรักใครคงไม่ได้แล้ว มันกลายเป้นความเฉยช้ามากกว่าที่จะให้รู้สึกอย่างนั้น แต่ถ้าจะให้รู้สึกอย่างนั้นอีก ก็มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ฉันรู้สึกอย่างนั้นได้ ต่อไปข้างหน้าฉันก็คงต้องก้าวไปคนเดียวอย่างที่เธออยากให้เป็น
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น