วันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

จะสิ้นปีแล้วจ้า

ไม่ได้มาเขียนซะนาน จะปีใหม่แล้ว มีใครคิดจะทำอะไรในปีหน้าบ้าง ส่วนตัวฉันคงไม่คิดที่จะทำอะไรไม่ ขอแค่ ทำทุกวันให้ดีที่สุดและยืนยัดด้วย ตัวของฉันเองให้ได้ ตราบที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ใครที่คิดจะทำอะไรก็ขอให้สำเร็จทุกอย่าง ด้วย แล้วพบกันใหม่จ้า

วันพฤหัสบดีที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2551

เมื่อฉันโดนไล่ออก

ความจริงไม่ได้โดนไล่ออกหลอกเพียงแต่ไม่จ้างเป็นลูกน้องแล้ว เศร้าใจจังแต่ก็รู้ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว ตอนนี้กลุ้มใจมากไม่รู้ว่าจะไปทำงานกับพี่อีกคนได้นานเท่าไหร่รู้สึกการทำงานจะไม่เหมือนเราเท่าไหร่เลย แต่ฉันต้องพยายามปรับตัวไปก่อนแล้วค่อยหางานใหม่แทน เรียนรู้ให้มากทีสุดแล้วกัน สู้ๆๆ

วันอาทิตย์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2551

Beach

จะเอาภาพมาให้ดูอีกว่าไปเที่ยวทะเลสวยมาก สนุกด้วย ชีวิตคนเราก็มีเท่านี้แหละ จะเอาอะไรกันนักหนา ทำอะไรที่ตัวเองมีความสุขก็พอใจแล้ว ทุกข์หรือไม่ทุกข์มันก็อยู่ที่ใจเรา ถ้าเราไม่คิดก็ไม่ทุกข์ ปล่อยให้มันเป็นไปตามทางของมันที่ควรจะเป็นมันก็แค่นั้นเอง

วันศุกร์ที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551

วันอังคารที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2551

คิดไม่ออก

ไม่รู้จะเขียนอะไรดีมีเรื่องเยอะนะแต่ก็นำเสนอไม่ถุกอยากทำเว็บได้บ้างจัง มีทั้งเรื่องเศร้าใจและเรื่องน่าเบื่อช่วงนี้กินกาแฟจัดมาก อ้วนอีกแล้ว ไขมันเป็นพุงกะทิ ยังมีคนว่าผอมอีกมองตรงไหน บอกแล้วอย่ามองหน้าหน้านะมันผอมอยู่แล้ว เอาฟันออกไปต้องหลายซีก จะดุดีขึ้นมั๊ยเนี่ย คิดแล้วก็กลุ้ม ทำงานต่อดีกว่า

วันพฤหัสบดีที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2551

วันนี้รู้สึกดีจัง

วันนี้ทำงานเหนื่อยมากแต่ไม่คิดถึงเธอเลย ฉันดีใจมากเลยนะ ฉันกลับคิดถึงพ่อกับแม่ฉันมากกว่าเธอแล้วต่อไปฉันจะทำให้มากกว่านี้และลืมเอไปเลยขอให้เธอมีความสุขมากกับครอบครัวของเธอนะ

วันพุธที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2551

วันนี้ฝนตก

วันนี้ฝนตกหนักมาก มันอบอ้าวมาหลายวันแล้ว หรือฝนมันตกเพราะความโง่และงี่เง่าของฉันมากกว่ารู้ทั้งรู้แต่ก็ยังจะทำให้ตัวเองเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันก็ดีมันทำให้ใจฉันมันด้านชาลงไปเยอะเลย ฉันรักพ่อแม่ฉันน้อยกว่าที่รักผู้ชายคนนั้นอีกเหรอ ฉันเฝ้าคิดมาหลายครั้ง ต่อไปนี้ฉันจะรักแต่พ่อกับแม่ฉันเท่านั้น คนที่รักและทำทุกอย่างเพื่อฉันมาตลอดไม่เคยบ่น แล้วฉันทำอะไรให้ท่านบ้างหล่ะ

วันอังคารที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551

เซ็งจังเลย

วันนี้ทำงานแบบอารมณ์เซ็งๆยังไงไม่รู้ เบื่อบ้างที ก็เป็นแบบนี้แหละ เวลาอยู่คนเดียวคิดคนเดียว ไม่มีเพื่อนคุยด้วย คิดถึงอ้วนจัง ปีใหม่ไทยนี้ขอให้อ้วนมีความสุขมากๆนะขอให้คิดสิ่งใดก็สมหวังทุกประการขอให้คุณพระคุ้มครองหัวตลอดไปนะ

วันศุกร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2551

เหงาจัง

วันนี้สุดสัปดาห์แล้วหัวหน้าไปเที่ยวต่างจังหวัดเลยเหลือฉันอยู่ในออฟฟิตคนเดียว คิดถึงเธอจังบ้างครั้งก็อยากทำอะไรที่มันแหกกฏของความเป็จริงและศีลธรรมเหมือนกับคนอื่นที่ชอบทำ แต่ก็ทำไม่ได้จริงๆก้ได้แต่เพ้อฝันตามอารมณ์และจินตนาการของตัวเองเท่านั้น คิดถึงมากๆเลยนะ

วันพฤหัสบดีที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2551

เรื่องของอารมณ์

การทำงานบ้างครั้งมันก็น่าเบื่อเหมือนกันนะ การหันโต๊ะเข้าหาหัวหน้านิ มันเป็นอวงจุ้ยที่ไม่ดีสำหรับลูกน้อง เอาเสียเลย เพราะเวลาที่เราอารมณ์ไม่ดีหรือบางครั้งอาจไม่พอใจอะไรบ้างอย่างสีหน้าเราต้องปกติมากๆ จะบ้าตายฉันก็คนหนึ่งเวลาเศร้าก็ต้องทำเป็นไม่เศร้า รู้มั๊ยตอนนี้ฉันมีหน้ากากอยู่หนึ่งอันเอาไวใส่เวลามาทำงานและต้องใส่มันทั้งวัน แย่เหมือนกันนะเพราะหน้ากากอันนั้น มันต้องหน้ารื่นเริงอยู่ทุกครั้งซิน่า อยากห็นหน้ากากอันนั้นมั๊ย

วันอังคารที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2551

กลางสัปดาห์แล้วจ้า

วันนี้อารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย สงสัยเป็นเพราะเมื่อคืนร้องไห้ไปหลายยกเลย ฉันได้แต่เก็บความทรงจำที่ดีๆเอาไว้ เหมือนฉันกำลังแอบรักใครคนหนึ่งเลย แค่ได้รักก็รู้สึกมีความสุขแล้วไม่ได้ขอให้กลับมารักฉันเหมือนเดิม แค่เห็นเธอใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ให้มีความสุขก็พอใจแล้ว มีชีวิตเพื่อคนที่เธอรักและรักเธอ เท่านี้ฉันก็ดีใจมากแล้ว ถึงจะได้แค่แอบรักก็พอใจแล้ว ทำให้ฉันนึกถึงสมัยเด็กที่ฉันชอบแอบรักเพื่อนคนหนึ่งแต่นั้นก็ไม่ได้เท่าที่ฉันรักเธอเลยแม้สักนิดเดียว ฉันจะคอยอวยพรและเป็นกำลังใจให้เธอ ถึงเธอจะไม่รับรู้แต่ขอให้คำอธิฐานของฉันส่งไปถึงเธอและเป็นจริงดังฉันอวยพรให้เธอตลอดไปนะ คนที่ฉันแอบรัก

วันศุกร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2551

วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ 28 มีนาคม 2551

เวลาล่วงเลยมา 3 เดือน นับจากปีใหม่ วันที่ 1 มกราคม 2551 ทุกคนต่างเดินไปตามเส้นทางที่ตัวเองเลือกเดิน บ้างคนเดินไปได้อย่างสวยงามแต่บ้างคนเดินไปแบบคนหลงทางเหมือนฉันตอนนี้ที่หลงทางอยู่แล้วมันก็เหมือนจะหาทางออกไม่เจอแล้ว ฉันรู้สึกคล้ายคนที่ท้อแท้ อ่อนแอลงทุกที เหมือนกับฉันกำลังเหนื่อย แต่มีบ้างอย่างที่ยังยึดเหนี่ยวใจฉันไว้ก็คือแม่กับพ่อที่ยังต้องดูแลอยากให้แกสบาย แกเลี้ยงดูฉันมาด้วยความยากลำบากยังไม่ได้ตอบแทนอะไรให้แกสักอย่าง ที่ทำมันยังน้อยไปในความรู้สึกของฉัน ก็อยากทำให้มากกว่านี้ เวลาเดินไปเลยๆทุกอย่างย่อมเปลี่ยนตามกาลเวลา ใจฉันก็เปลี่ยนตามกาลเวลาแต่มันไม่ค่อยจะดีเพราะมันไม่ได้เปลี่ยนไปเป็นอื่นแค่ทำให้มันเคยชินกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นเท่านั้นเอง เป็นคนที่แข็งกระด้างอย่างไรก็เป็นอย่างนั้นมากขึ้นกว่าเดิม เพราะฉันไม่ต้อการให้ใครมาดูแลฉันจะดูแลตัวเอง แม้มันจะเหนื่อยแทบขาดใจก็ตาม ให้มันตายไปเลย คนเราเวลาที่อยากตายมันไม่ได้จะตายง่ายๆขนาดนั้นหลอกเวลา ทุกข์มันช่างยาวนาน แต่เวลาสุขแป๊บเดียวก็หายไป ใครที่มีความสุขอยู่ก็ขอให้รักษามันไว้ให้นานๆทุกคน

วันศุกร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2551

วันศุกร์แล้ว

เหงาเหมือนกันนะคิดถึงคนที่เคยร่มทกข์ร่วมสุขมาด้วยกันตั้ง 6-7 ปี แต่ตอนนี้เขามีความสุขมากกว่าเดิมแล้วสบายใจกว่าตอนที่อยู่กับเราด้วย เราดีใจที่เขามีความสุขแม้ว่าฉันจะทุกข์ใจน้อยใจเศร้าใจแค่ไหนฉันเป็นคนเดียวที่ต้องยอมรับมันทั้งหมด จะให้ฉันไปมีใครใหม่หรือไปรักใครคงไม่ได้แล้ว มันกลายเป้นความเฉยช้ามากกว่าที่จะให้รู้สึกอย่างนั้น แต่ถ้าจะให้รู้สึกอย่างนั้นอีก ก็มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ฉันรู้สึกอย่างนั้นได้ ต่อไปข้างหน้าฉันก็คงต้องก้าวไปคนเดียวอย่างที่เธออยากให้เป็น

วันจันทร์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2551

ทำไมมันเครียดจัง

รู้สึกเครียดมากตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วไม่รู้ทำไมสงสัยคิดมากหรือป่าวนะเรา มันรู้สึกเหนื่อยจังบ้างครั้งก็ไม่อยากทำในสิ่งที่ต้องทำ บางครั้งการที่ต้องรับผิดชอบอะไรมันก็เหนื่อยยิ่งถ้าไม่ใช่สิ่งที่อยากจะรับผิดชอบด้วยแล้ว ฉันเริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนๆนั้นว่าเวลามันฝืนใจมันจะทำให้เกิดแรงกดดันสุดท้ายก็ทนไม่ไหว ตอนนี้ฉันดีใจที่เธอกับฉันแยกกัน มันทำให้เธอมีอนาคตที่ดีขึ้นมีความรับผิดขอบมากขึ้นเพราะอยากจะทำ มากกว่าตอนที่เราอยู๋ด้วยกัน ขอให้เธอทำมันให้ดีที่สุดนะ ฉันคนที่รักเธอเสมอ

วันอังคารที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

Hello,Tuesday

I'm working at office. Not busy but I want to sleeping on time. I teethead very much becouse eat medicine .

วันจันทร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

Welcome to ....ONTIME...

Good afternoon. This is blog name ONTIME. It will present my life at working and portfolio everyting . See you again... Next time...